More than enough

कहलिएका र नाम चलेको भ्रष्टाचारीलाई जेल कोचौं!

भ्रष्टहरूले देशको विकास मात्र होइन, समाजको गति नै अवरुद्ध गरेका छन्;
पहिलो — उनीहरूले आत्म–मूल्याङ्कन गरून् र तुरुन्तै सुध्रिने साहस देखाउन् ।
दोस्रो — यदि त्यसो गर्न सकेनन् भने, सामाजिक बहिष्कार र कानुनी कठघराको सामना गर्न तयार होउन् ।
तेस्रो — अन्ततः, जनताको जागरणले उठाउने कारवाहीको आँधीबाट भ्रष्टाचारीहरू बच्न सक्दैन ।

अब समय भ्रष्टाचारको होइन, सत्य र उत्तरदायित्वको युग लेख्ने हो !

आमा-बाको आँसु र युवाको बलिदानलाई दलको खेलले कहिलेसम्म अपमान गर्ने? हिसाब राखौं!

नेपालमा भ्रष्टाचार घाउ होइन, राष्ट्रको मुटुमा भएको क्यान्सर हो—कार्यालयका ढोकामा, न्यायालयका फाइलमा, विद्यालयका पर्खालमा र अस्पतालका शैय्यामा यसले आमनागरिकको आशा खोसेको छ। असमानता र अन्यायलाई मलजल गर्ने यो रोगलाई अन्त्य गर्न अब नारा होइन, साहस चाहिन्छ। नयाँ पुस्ताको अडान, नागरिकको जागरण र इमानदार नेतृत्व मिलेर मात्र यो देशले विश्वास र न्यायमा टेकेको भविष्य भेट्न सक्छ।