Lokendra budthapa

सुनको चरा र साँचो मित्र

एकपटक एक गाउँमा दुई जना साथी थिए — राम र श्याम। उनीहरू बच्चादेखि सँगै हुर्किएका थिए, जहिले पनि एक अर्काको साथमा रमाउँथे।

एक दिन, गाउँको वरिपरि एउटा सुनको चरा फेला पर्यो। त्यो चरा निकै दुर्लभ र सुन्दर थियो, र मान्छेहरूले त्यसलाई आफ्नो घरमा राखेर धन–धान्य पाउन चाहन्थे।

रामले त्यो चरा पाएपछि श्यामलाई भने,
"यो चरा मेरो हो। म यसलाई राम्रोसँग हेरचाह गर्नेछु।"
श्यामले भने,
"तर म तिम्रो साँचो मित्र हुँ। हामीले यो चरा सँगै राख्नु पर्छ, ताकि हामी दुवैले यसको खुशी पाऊँ।"

तर रामको लोभ बढ्यो। उसले चरा आफ्नो झोला भित्र राखेर घर लिएर गयो। केहि दिनपछि, चरा बोक्न गाह्रो भयो, चरा दुख्यो, अनि उड्न नसक्ने भयो।

श्यामले रामलाई सम्झायो,
"साँचो मित्रले साँचो मायाले कुरा गर्छ, लोभले होइन। चरा पनि स्वतन्त्र हुनु पर्छ, हामीले उसको खुशी चाहनुपर्छ।"

रामले बुझ्यो र चरा गाउँको खुल्ला जंगलमा छोडिदियो। चरा उडेर आकाशमा खुशीले गीत गाउन थाल्यो।

त्यसपछि, राम र श्याम अझै नजिक भए र बुझे — मित्रता त्यो चीज हो जसले लोभ र स्वार्थभन्दा माथि उड्छ।