bezigmetjehond

☀️HET IS ZOMER!

Het is volop zomer en de temperaturen lopen flink op. Speuren is ontzettend leuk, maar voor honden ook intensief. Ze werken geconcentreerd met neus, lijf en hoofd en bij warmte kan dat snel te belastend worden.

Tijdens het speuren gebruikt een hond zijn neus heel intensief. Hij ademt dan veel via zijn neus, terwijl hij juist ook moet hijgen om warmte kwijt te raken. Daardoor kan hij minder goed afkoelen, vooral bij warm, vochtig of benauwd weer. Ook blijven veel honden uit motivatie doorgaan, waardoor signalen van oververhitting soms laat zichtbaar worden.

Er zijn algemene richtlijnen, maar de uiteindelijke keuze verschilt per instructeur en per situatie. Temperatuur, luchtvochtigheid, ondergrond, schaduw, wind, het type hond en de locatie spelen allemaal mee. En of je in het zuiden of in het noorden speurt, kan bovendien zomaar een paar graden schelen.
Daarom kan het zijn dat er op de ene plek nog verantwoord gespeurd wordt, terwijl een andere instructeur besluit om te stoppen of te verplaatsen.

Bij flinke tropische temperaturen houden we het in ieder geval rustig: schaduw, vers water, koelte en eventueel een klein denkspelletje binnenshuis. Speuren doen we weer zodra de omstandigheden prettig en verantwoord zijn.

Waterpret, een soort “snoepje happen”, maar dan anders. Met een sleutelbos en een metalen pijpje.

STC- collega Wim Wubs vertelt.....

Rox een stoere Oud Duitse herder van 7 jaar. Hij is als pup terecht gekomen bij een gezin dat een boerderij runt. En dat betekent dat Rox voor een groot deel “buiten” woont en een erf tot zijn beschikking heeft. Als jonge hond is er zeker aandacht aan het socialiseren besteed.

Op de leeftijd van 2,5 jaar is zijn bazin met hem gaan speuren. In het begin was het voor Rox erg moeilijk om zich te concentreren, want oh wat is de wereld buiten het erf interessant en zo vol geuren en afleiding. Door stug volhouden gaat het geleidelijk aan beter en kan hij zich meer op zijn taak focussen. Hoewel de afleidingen soms nog lastig zijn heeft Rox er zeker plezier in.

Toen zijn bazin hem op een avond vertelde dat zij morgen zouden gaan speuren liep Rox naar de kast waar het speurtuig werd bewaard. Alsof hij zeggen wilde: “Niks wachten, laten we gaan.”

De aanhouder wint zullen we maar zeggen.