Merai

ဂျပန်လက်​အောက်ကျ​ရောက်ခြင်းမရှိခဲ့တဲ့ မြန်မာနိုင်ငံ​မြောက်ပိုင်းရဲ့မြို့ ပူတာအို

​ပူတာအိုကို ရှေးယခင်က "ဖော့ဟတ်" (Fort Hertz) လို့ လူသိများခဲ့ပါတယ်။ ၁၉၁၄ ခုနှစ် ဝန်းကျင်မှာ အင်္ဂလိပ်အစိုးရက အုပ်ချုပ်ရေးစခန်းအဖြစ် စတင်တည်ထောင်ခဲ့တာပါ။
​ ထိုစဉ်က အထက်မြန်မာပြည်ရဲ့ တာဝန်ခံ အရေးပိုင်ဖြစ်တဲ့ Captain W.A. Hertz ကို အစွဲပြုပြီး "Fort Hertz" လို့ ခေါ်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။
​ဒေသခံ ရဝမ် (Rawang) ဘာသာစကားအရ "ပူတာအို" ဆိုတာ "ပူတောင်" (မြေပြန့်ကုန်းမြေ) လို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်လို့ ဆိုကြပါတယ်။

ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်းက အခန်းကဏ္ဍ
​ပူတာအိုဟာ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်းမှာ ဗျူဟာမြောက် အရေးပါတဲ့နေရာ ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။
ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်း မြန်မာနိုင်ငံ တစ်ပြည်လုံးနီးပါး ဂျပန်လက်အောက် ရောက်သွားပေမယ့် ပူတာအိုဟာ အင်္ဂလိပ်နဲ့ မဟာမိတ်တပ်တွေ လက်ထဲမှာပဲ နောက်ဆုံးအထိ ကျန်ရှိနေခဲ့တဲ့ တစ်ခုတည်းသော မြို့ ဖြစ်ပါတယ်။
​မဟာမိတ်တပ်တွေက အိန္ဒိယကနေ တရုတ်နိုင်ငံကို လက်နက်ခဲယမ်းတွေ လေကြောင်းကနေ ပို့ဆောင်တဲ့အခါ ပူတာအိုလေယာဉ်ကွင်းဟာ အရေးပေါ် ဆင်းသက်နားခိုရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။
​ပူတာအိုဟာ မြန်မာ၊ အိန္ဒိယနဲ့ တရုတ် ၃ နိုင်ငံ နယ်စပ်နဲ့ နီးကပ်နေတာကြောင့် သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ နယ်စပ်လုံခြုံရေးအတွက် အမြဲတမ်း အချက်အချာကျခဲ့ပါတယ်။
​၁၉၆၀ ခုနှစ် မြန်မာ-တရုတ် နယ်နိမိတ် စာချုပ်ချုပ်ဆိုတဲ့အခါမှာလည်း ပူတာအိုအနီးက တောင်တန်းတွေဟာ အရေးပါတဲ့ အမှတ်အသားတွေ ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။
​ကောင်းမှုလုံစေတီတော်: ပူတာအိုရဲ့ သမိုင်းမှာ အစောဆုံးနဲ့ အထင်ရှားဆုံး သာသနာပြု သမိုင်းကြောင်းကတော့ ကောင်းမှုလုံစေတီတော်ကြီး ဖြစ်ပါတယ်။ သီရိဓမ္မာသောကမင်းကြီး စိုက်ထူခဲ့တဲ့ စေတီပေါင်း ၈၄,၀၀၀ ထဲက တစ်ဆူဖြစ်တယ်လို့ ယုံကြည်ကြပြီး အစဉ်အဆက် ပြုပြင်မွမ်းမံလာခဲ့ကြတာပါ။
​အင်္ဂလိပ်ခေတ်နဲ့ နောက်ပိုင်းကာလတွေမှာ သာသနာပြုတွေ ရောက်ရှိလာတာကြောင့် ဒေသခံ ရဝမ်နဲ့ လီဆူ တိုင်းရင်းသားအများစုဟာ ခရစ်ယာန်ဘာသာဝင်တွေ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ပညာရေးနဲ့ လူမှုရေးစနစ်တွေလည်း ပြောင်းလဲတိုးတက်လာခဲ့ပါတယ်။
​သဇင်နက် ကမ္ဘာပေါ်မှာ ပူတာအိုဒေသမှာပဲ ပေါက်ရောက်တဲ့ အရှားပါးဆုံး ပန်းဖြစ်ပါတယ်။
မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ အမြင့်ဆုံး ခါကာဘိုရာဇီ (၅၈၈၁ မီတာ) နဲ့ ဂမ်လန်ရာဇီ တောင်တွေဆီ သွားဖို့ ပူတာအိုကနေပဲ စတင်ရပါတယ်။