Wai Phyo Aung - Blogger

#နောက်ဆုံးအတွေးများ

ဘဝဆိုတာ အမြဲတမ်း မလွယ်ပေမယ့် ကောင်းပါတယ်။

စိန်ခေါ်မှုများနှင့် အခက်အခဲများကို ရင်ဆိုင်ရနိုင်သော်လည်း ဒါဟာ အသက်ရှင်နေထိုင်ရန် အခွင့်ထူးတစ်ခုဖြစ်နေပါတယ်။

တောက်ပြောင်တဲ့ အရာတွေ လိုက်ဖမ်းတာကို ရပ်ပြီး အမှန်တကယ် အရေးကြီးတဲ့ အရာတွေကိုပဲ အာရုံစိုက်နိုင်ရင် ရိုးရှင်းပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ ဘဝမှာ နေထိုင်နိုင်မှာ အမှန်ပါပဲ။

သင့် သို့မဟုတ် သင့် ပြဿနာများကို မည်သူမျှ အမှန်တကယ် ဂရုမစိုက်ကြောင်းနှင့် သင်နေထိုင်သည့်ဘဝအတွက် သင်တစ်ဦးတည်းတွင်သာ တာဝန်ရှိကြောင်း သတိရပါ။

သင့်အိပ်မက်များကို ပံ့ပိုးပေးသူများ (သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး သင့်အား နှိမ့်ချမထားပါနှင့်) သင့်တွင် ရှိနေကြောင်း သေချာပါစေ။

ငွေသည် အရေးကြီးကြောင်း သတိပြုပါ၊ ၎င်းကို မဖြုန်းတီးကြောင်း သေချာပါစေ။

သင်သူတို့နှင့် အချိန်အတော်ကြာ ရင်းနှီးနေပြီဖြစ်သောကြောင့် လူများနှင့် နီးကပ်နေခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ပါ။

ဘဝကို တရားမျှတဖို့ မမျှော်လင့်ပါနဲ့။ သင်၏ကိုယ်ပိုင်စည်းမျဉ်းများကို ဖန်တီးပါ။

ဆုံးဖြတ်ချက်မချတာထက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဆုံးဖြတ်တာက အမြဲတမ်း ပိုကောင်းတယ်ဆိုတာ မမေ့ပါနဲ့။

တတ်နိုင်သမျှ စောစောစတင်ပါ။

ခက်ခဲတဲ့အရာတွေကို လုပ်ပါ၊ ဒါမှ သင်ပိုပြီး အတွေ့အကြုံရှိပြီး ပိုသန်မာလာမှာပါ။

ဘယ်သူမဆို ပြီးပြည့်စုံတယ်လို့ မယုံကြည်ပါနဲ့။ ငါတို့အားလုံး အမှားတွေလုပ်ကြပါတယ်။

သင့်ဘဝကို ပိုကောင်းပြီး ချမ်းသာအောင်လုပ်ဖို့ ဆိုရှယ်မီဒီယာကို သုံးပါ။

အချို့သောအမှန်တရားများကို လျစ်လျူရှုထားလေလေ၊ သင်နောက်ဆုံးတွင် အချိန်ကုန်လေလေဖြစ်ပါတယ်။ ထိုသံသရာကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အနည်းငယ် နာကျင်စေမည့် အမှန်တရားများကို လက်ခံယုံကြည်ပါ။

အဆုံးတွင်တော့ ဒီလိုလက်ခံလိုက်ခြင်းက သင့်အား ကြွယ်ဝသောဘဝနေထိုင်ရန် ကူညီပေးမည် ဖြစ်ပါကြောင်း တင်ပြရင်း။ ။

အဆုံးထိ ဖတ်ရှူပေးခဲ့သူအားလုံး ကျေးဇူးအထူး တင်ရှိပါတယ်။


(6-Jan-2022)

အသက် ဆယ့်လေး ဆယ့်ငါးနှစ်အရွယ်က အဖိုးဖြစ်သူ တိုင်းရင်းဆေးဆရာကြီးရဲ့ တစ်သက်တာ ကျန်းမာရေးအတွက် ဂရုစိုက် ဆင်​​​ခြင်​စရာ မှာခဲ့တာက. . .

"အိပ်ရေးပျက်၊ အစား​ပြတ်၊ အအေးပတ်"
ဤသုံးမျိုး မဆုံပါစေနဲ့ " တဲ့. .

ဆေးရုံ၊ ဆေးခန်းသွားရတာ မနှစ်မြို့တဲ့ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ ဒီစကားလေးက ကိုယ်နဲ့ ကိုက်နေလို့လား၊ ကြိုက်နေလို့ပဲလားမသိ အဲဒီအချိန်ကတည်းက အခုအချိန်ထိ စိတ်ထဲ စွဲမိနေတာ အမှန်ပါ။

ဒီလို စွဲမိနေတာကြောင့်လဲ. ..
အားကောင်းမောင်းသန်အရွယ်လို့ ပြောရမယ့် ဆယ်ကျော်သက်ကနေ လူငယ်ဆိုတဲ့ အသက်အရွယ်အပိုင်းအခြားအထိ ဘယ်လိုပဲ အိပ်ရေး ပျက်ပျက်၊ အအေးပတ်ပတ် ငါ အစားပြတ်လို့ မရတော့ဘူးဆိုပြီး ဂရုတစိုက် ချိန်ညှိနေထိုင်ခဲ့တာလဲ အကျင့်တစ်ခုလို ဖြစ်နေပါပြီ။

ပြောရရင် အဲဒီအချိန်က ကိုယ်တွေလဲ ခေတ်လူငယ်ဆိုပေမယ့် တိုင်းရင်းဆေးအသိုင်းအဝိုင်းနဲ့ နီးစပ်လို့လားမသိ တချို့သော တိုင်းရင်းဆေးဘက်က ဆရာတွေရဲ့ အယူအဆက မဖြစ်ခင် ကြိုတင်ကာကွယ်ဆိုတဲ့ အယူအဆတွေ ပိုများနေတယ်လို့ သတိထားမိပါတယ်။

"အစာလဲ ဆေး. .ဆေးလဲ အစာ" ဆိုတာကလဲ ဓာတ်ကြီးလေးပါး ညီညွတ်မျှတအောင် ချိန်ညှိနေထိုင် စားသောက်တတ်ဖို့အတွက် သတိပေးသလိုပါ။

သူတို့ ကုပုံကလဲ အဲဒီသဘောတွေ ပါဝင်နေတတ်ပါတယ်။ ဆေးကုနေစဥ်မှာလဲ သောက်ဖို့ဆေးပေးတဲ့အပြင် ဒီကြားထဲ ဘာလေးတွေ စားပေးနော်ဆိုပြီး တစ်ပါတည်း ရွေးချယ်ပေးတတ်တာလဲ သတိထားမိပါတယ်။ ဓာတ်စာလို့ ခေါ်ကြမယ်လို့လဲ ထင်မိပါတယ်။

ဒါတင်ပဲလားဆိုတော့ မဟုတ်သေးပါဘူး။ အပြုအမူ၊ အနေအထိုင်နဲ့ပတ်သက်ပြီးလဲ သတိပေးထားတာလဲ ရှိပါသေးတယ်။ မှတ်မိသလောက် ပြောကြည့်ရမယ်ဆို. .

ဥပမာ ကျွန်တော် ငယ်ငယ်က အိမ်မှာ တီဗီကြည့်တဲ့အခါ ခေါင်းအုံးကိုခေါက် ခေါင်းအောက်ထားပြီး လှဲ ကြည့်တတ်ပါတယ်။ အဲဒီလို နေထိုင်တာ မြင်ရပါများလာတော့ အဖိုးက . .

"သား. အပြုအမူတစ်ခုက ပုံမှန်ချည်း ရေရှည် လုပ်နေမယ်ဆို အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုရောက်လာရင် အဲဒီအပြုအမူရဲ့ ကောင်းကျိုး၊ ဆိုးကျိုးကို ခံရလိမ့်မယ်. မင်း အခုလိုနေနေတဲ့ပုံစံက မင်း ဂုတ်ကြောတွေကို ထောက်ထားသလို ဖြစ်ဖြစ်နေတယ်..ကြာရင် မကောင်းတော့ဘူး.."ဆိုပြီး သတိပေးခဲ့ပါတယ်။

တကယ်လည်း အဲဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ ကျွန်တော် ဂုတ်တွေ နာနေသလို ခေါင်းတွေ မူးနေသလို ဖြစ်နေပြီလေ။

နောက်ပြီး ညနေပိုင်းတွေ ဆော့၊ မိုးချုပ်မှ ရေချိုး၊ ချိုးတိုင်းလဲ ခေါင်းလျော်တတ်တာကိုလဲ သတိပေးခဲ့ပါသေးတယ်။

နောက်ပိုင်းတွေကျတော့ အားလုံးသိထားကြမယ်နဲ့တူပါတယ်။ ရာသီစာ အသီးအရွက်တွေ စားပေးဖို့ဆိုတာလေ။

ပိုပြီး မှတ်မိတာလေးကတော့ မြို့တစ်မြို့၊ သို့မဟုတ် နေရာသစ်တစ်ခုကို စရောက်တဲ့ အချိန်မှာ ရာသီဥတုနဲ့ သဘာဝအခြေအနေ ပြောင်းလဲမှုကို သိသိသာသာကော မသိမသာပါ ကြုံရနိုင်တာကြောင့် ရေချိုး၊ ရေသောက် အရမ်း မလောဖို့နဲ့၊ အစားအစာကို အရမ်းမစားဖို့ မှာခဲ့တာလေးပါ။

ရေသန့်တွေ ပေါ်နေတဲ့ ဒီလိုခေတ်ကြီးမှာတော့ ရေသောက်ဆိုတဲ့ ကိစ္စတွေက သိပ်အဆန်းကြီး မဟုတိပေမယ့် ရေချိုးတာနဲ့ ဒေသထွက်အစားအစာတွေကို ရောက်ရောက်ချင်း မစားမိအောင်တော့ နေမိပါသေးတယ်။

ပြောရရင် အနောက်တိုင်းဆရာဝန်တွေမှာလဲ ဒီလိုသဘောတွေ ရှိတတ်ပါတယ်။ အခုပဲကြည့် ကိုဗစ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး သွေးပျစ်တာတွေ လျော့နည်းအောင် ရေများများသောက်၊ အသက်ရှုလေ့ကျင့်ခန်းလုပ် ဆိုတာတွေပေါ့။

ဆီးချို၊ သွေးတိုးသမားတွေဆိုလဲ အနောက်တိုင်းဆရာဝန်တွေအနေနဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းများများလုပ်၊ အချိုလျော့ ဘာညာတွေ အားလုံးသိထားကြတဲ့အတိုင်း ရှိပါတယ်။

တစ်ခုတော့ရှိတယ်။ ကျွန်တော့ အမြင်လဲ ဖြစ်မှာပေါ့လေ။ တိုင်းရင်းဆေးက ဆရာတွေကတော့ အစားအသောက်၊ အပြုအမူတွေအပေါ် အကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ်ပြီး ပိုပြီး ကုသလားလို့လေ။

အသိသာဆုံးကတော့ ဓာတ်စာပေးတာမျိုးပေါ့။ အဲ အနောက်တိုင်းအနေနဲ့ကတော့ ဆေးဝါးအပေါ်ပိုပြီး အားထားနေသလိုပါပဲ။

အခုခေတ်နောက်ပိုင်းမှာတော့ အာဟာရပညာရှင်တွေရဲ့ လမ်းညွှန်မှုတွေကလည်း များလာပါတယ်။ ဒီလိုပဲ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အရပ်သုံးဆေးနညိးလေးတွေကလဲ ရှိနေသေးပါတယ်။

ထင်မိတာလေးပါဗျာ။ ကျန်းမာရေးနဲ့ပတ်သက်တဲ့ သဘောထားတွေ အတွင်းကျကျ မသိတာ အမှန်ပါ။ လွန်တာရှိလဲ ဝန္တာမိပါ။

တစ်ခါတစ်လေ ခွဲရ စိတ်ရမဟုတ်တဲ့ ခံစားမိမျိုး၊ ဥပမာ ဝမ်းချုပ်၊ ဆီးချုပ်၊ လည်ချောင်းနာ အစရှိတဲ့ ခပ်သေးသေး ဝေဒနာတွေ ခံစားမိရင် အဖိုးနဲ့ အဖိုးအသိုင်းအဝိုင်း တိုင်းရင်းဆေးဆရာကြီးတွေရဲ့ . .
"သား ဘာအရွက်ကို ဘယ်လိုပြုတ်သောက်လိုက်လေ" ဆိုတဲ့ စကားလေးတွေ သတိရမိလို့ပါ။ ။

ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။

ဝေဖြိုးအောင်
(20.8.2021)
===================================