Galeed FM

Walter C. Kaiser Jr. அவர்களின் வேதாகம விளக்க முறை பற்றி பொதுமக்களும் எளிதாகப் புரிந்துகொள்ளும் வகையில், வால்டர் கைசர் — வேதாகம வசனத்தை சரியான முறையில் விளக்கும் தெய்வீகக் கொள்கை

வால்டர் சி. கைசர் ஜூனியர் அவர்கள் வேதாகமத்தை விளக்குவதில் மிகுந்த பொறுப்புணர்வை வலியுறுத்திய முக்கியமான இவாஞ்சலிக்கல் வேத அறிஞர். குறிப்பாக பழைய ஏற்பாட்டு தெய்வவியல், வேதாகம விளக்கவியல், மற்றும் தேவனுடைய “வாக்குத்தத்தத் திட்டம்” என்ற மையக் கருத்தை அவர் ஆழமாக எடுத்துரைத்தார். அவருடைய போதனையின் முக்கியமான நோக்கம் என்னவென்றால், வேதாகம வசனத்தை மனிதனுடைய தனிப்பட்ட எண்ணம், உணர்ச்சி, கற்பனை, அனுபவம் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் விளக்காமல், தேவன் அந்த வசனத்தில் வைத்திருக்கும் உண்மையான அர்த்தத்தை பணிவோடு கண்டுபிடிக்க வேண்டும் என்பதே ஆகும்.

வேதாகமம் ஒரு மனித புத்தகம் அல்ல. அது தேவனுடைய வெளிப்பாடு. ஆனால் அந்த வெளிப்பாடு மனித ஆசிரியர்களின் மொழி, வரலாறு, இலக்கணம், சூழ்நிலை, கலாச்சாரம் ஆகியவற்றின் வழியாக நமக்குக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. எனவே ஒரு வசனத்தை சரியாக விளக்க விரும்புகிறவர் முதலில் கேட்க வேண்டிய கேள்வி: “இந்த வசனத்தை எழுதின ஆசிரியர், பரிசுத்த ஆவியின் வழிநடத்துதலின் கீழ், முதலில் என்ன அர்த்தத்தில் இதை எழுதினார்?” என்பதாகும். இதுவே வால்டர் கைசரின் விளக்க முறையின் அடிப்படை.

ஒரு வசனத்தை தனியாகப் பிரித்து, அதற்குள் நமக்குப் பிடித்த கருத்தை நிரப்புவது ஆபத்தானது. ஒரு வசனம் தனியாக நிற்கவில்லை; அது ஒரு அதிகாரத்துக்குள் உள்ளது. அந்த அதிகாரம் ஒரு புத்தகத்துக்குள் உள்ளது. அந்த புத்தகம் முழு வேதாகமத்தின் மீட்புத் திட்டத்துக்குள் உள்ளது. எனவே வசனத்தை அதன் முன் வரும் வசனங்களுடனும், பின் வரும் வசனங்களுடனும், புத்தகத்தின் நோக்கத்துடனும், முழு வேதாகமத்தின் ஒற்றுமையுடனும் இணைத்து வாசிக்க வேண்டும். இதுவே தவறான விளக்கத்திலிருந்து விசுவாசியைப் பாதுகாக்கும்.

வால்டர் கைசர் வலியுறுத்தும் முக்கியமான உண்மை என்னவென்றால், வேதாகம வசனத்தின் அர்த்தம் நம்மால் உருவாக்கப்படுவதில்லை; அது ஏற்கனவே வசனத்திற்குள் உள்ளது. நாம் செய்ய வேண்டியது அந்த அர்த்தத்தை கண்டுபிடிப்பதே. ஒரு பிரசங்கியோ, ஆசிரியரோ, விசுவாசியோ வேதாகமத்தை விளக்கும்போது, “இந்த வசனம் எனக்கு என்ன உணர்ச்சியைத் தருகிறது?” என்று தொடங்கக்கூடாது. அதற்கு முன், “இந்த வசனம் முதலில் என்ன சொல்லுகிறது?” என்று கேட்க வேண்டும். உணர்ச்சி உண்மைக்குப் பிறகு வர வேண்டும்; உண்மை உணர்ச்சிக்குப் பிறகு வரக் கூடாது.

அவருடைய விளக்க முறையில் “ஆசிரியரின் நோக்கம்” மிக முக்கியமான இடம் பெறுகிறது. தேவன் தம்முடைய வார்த்தையை மனித ஆசிரியர்களின் மூலம் கொடுத்தபோது, அவர்கள் புரியாத வார்த்தைகளை இயந்திரமாக எழுதவில்லை. அவர்கள் குறிப்பிட்ட காலத்தில், குறிப்பிட்ட மக்களுக்காக, குறிப்பிட்ட நோக்கத்துடன் எழுதினார்கள். எனவே வசனத்தை விளக்குபவர் அந்த வரலாற்று சூழ்நிலையையும், அன்றைய வாசகர்களின் நிலையும், மொழியின் பயன்பாடும், இலக்கண அமைப்பும் கவனிக்க வேண்டும். இதனால் வேதாகமம் நம்முடைய கருத்துக்கேற்ப மாறாமல், நாம் வேதாகமத்தின் உண்மைக்கேற்ப மாறுகிறோம்.

வேதாகம விளக்கத்தில் இன்னொரு முக்கியமான அம்சம் இலக்கணமும் சொற்களின் அர்த்தமும் ஆகும். ஒரு வசனத்தில் வரும் வார்த்தைகள் வெறும் அலங்காரமாக இல்லை. அவை தேவனுடைய உண்மையை சுமந்து நிற்கும் கருவிகள். ஆகையால், வசனத்தில் உள்ள முக்கிய வார்த்தைகள், வினைச்சொற்கள், கட்டளைகள், வாக்குத்தத்தங்கள், எச்சரிப்புகள், காரணங்கள், விளைவுகள் ஆகியவற்றை கவனிக்க வேண்டும். ஒரு சிறிய வார்த்தை கூட வசனத்தின் உண்மையான அர்த்தத்தைத் திறக்க உதவும். இதுவே கவனமுள்ள வேதாகம வாசிப்பு.

வால்டர் கைசரின் தெய்வீக சிந்தனையில் “தேவனுடைய வாக்குத்தத்தத் திட்டம்” மிக முக்கியமானது. அவர் வேதாகமத்தை தனித்தனி நிகழ்வுகளின் தொகுப்பாகப் பார்க்கவில்லை. ஆதியாகமத்திலிருந்து வெளிப்படுத்தல் வரை தேவன் ஒரே மீட்புத் திட்டத்தை நிறைவேற்றுகிறார். அந்த திட்டத்தின் மையத்தில் தேவனுடைய வாக்குத்தத்தம் உள்ளது. ஆதாமின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு தேவன் மீட்பின் நம்பிக்கையைத் தருகிறார். ஆபிரகாமிடம் உலக ஜாதிகள் ஆசீர்வதிக்கப்படும் என்று வாக்குத்தத்தம் செய்கிறார். அந்த வாக்குத்தத்தம் இஸ்ரவேல், தாவீது, தீர்க்கதரிசிகள் வழியாக வளர்ந்து, இயேசு கிறிஸ்துவில் நிறைவேறுகிறது.

இதனால் பழைய ஏற்பாட்டை வாசிக்கும் போது அதை கிறிஸ்துவிலிருந்து பிரித்து வாசிக்கக் கூடாது. அதே நேரத்தில் ஒவ்வொரு வசனத்தையும் கட்டாயமாக கற்பனையான முறையில் கிறிஸ்துவுக்கு இணைக்கக் கூடாது. கைசரின் முறை சமநிலையை கற்றுக்கொடுக்கிறது. வசனம் அதன் சொந்த வரலாற்று அர்த்தத்தில் முதலில் புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டும். பின்னர் அது தேவனுடைய பெரிய வாக்குத்தத்தத் திட்டத்தில் எவ்வாறு இணைகிறது என்பதைப் பார்க்க வேண்டும். இதுவே பொறுப்பான கிறிஸ்துவ மைய வேதாகம விளக்கம்.

உதாரணமாக, ஆதியாகமம் 12:3-ல் தேவன் ஆபிரகாமிடம், “உன்னிமித்தம் பூமியிலுள்ள சகல வம்சங்களும் ஆசீர்வதிக்கப்படும்” என்று சொல்லுகிறார். இந்த வசனத்தை ஆபிரகாமின் தனிப்பட்ட செல்வம் அல்லது குடும்ப ஆசீர்வாதமாக மட்டும் குறைத்துவிடக் கூடாது. அதே சமயம் உடனடியாக எந்த சூழ்நிலையும் பார்க்காமல் தனிப்பட்ட ஆசீர்வாத வாக்காக எடுத்துக்கொள்ளவும் கூடாது. இந்த வசனத்தில் தேவன் ஆபிரகாமின் சந்ததியின் மூலம் அனைத்து ஜாதிகளுக்கும் மீட்பின் ஆசீர்வாதம் வருமென்று வெளிப்படுத்துகிறார். இந்த வாக்குத்தத்தம் இறுதியில் கிறிஸ்துவில் நிறைவேறுகிறது.

இதில் இருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியது: தேவனுடைய திட்டம் ஒருவரை மட்டும் உயர்த்துவதற்கான திட்டம் அல்ல; உலகை ஆசீர்வதிக்கிற மீட்புத் திட்டம். தேவன் ஆபிரகாமை அழைத்தார், ஆனால் அந்த அழைப்பின் நோக்கம் ஆபிரகாமில் முடிவடையவில்லை. அவரின் வழியாக தேவனுடைய கிருபை ஜாதிகளுக்குச் செல்ல வேண்டும். இதுவே வேதாகமத்தின் மாபெரும் பார்வை. தேவன் சிறிய தொடக்கங்களின் மூலம் பெரிய மீட்புத் திட்டத்தை நிறைவேற்றுகிறவர்.

வால்டர் கைசரின் விளக்க முறையில் பயன்பாடு முக்கியமானது, ஆனால் பயன்பாடு அர்த்தத்திற்குப் பிறகே வர வேண்டும். பல தவறான போதனைகள் இங்கு தோன்றுகின்றன. சிலர் வசனத்தின் அர்த்தத்தை அறியாமல் நேரடியாக வாழ்க்கைப் பயன்பாட்டுக்கு செல்கிறார்கள். இதனால் வசனம் சொல்லாத விஷயங்களை வசனத்தின் பெயரில் சொல்லத் தொடங்குகிறார்கள். கைசர் இதைத் தவிர்க்கச் செய்கிறார். முதலில் அர்த்தம். பிறகு அந்த அர்த்தத்தில் இருந்து வரும் நிலையான வேதாகமக் கொள்கை. அதன் பிறகு அந்தக் கொள்கையின் அடிப்படையில் வாழ்க்கைப் பயன்பாடு.

இந்த வரிசை மிகவும் முக்கியமானது: அர்த்தம் → வேதாகமக் கொள்கை → வாழ்க்கைப் பயன்பாடு. இந்த வரிசை மாறும்போது, விளக்கம் தவறாகிறது. உணர்ச்சி → தனிப்பட்ட கருத்து → பயன்பாடு என்ற பாதை ஆபத்தானது. ஏனெனில் அந்த வழியில் மனிதன் வசனத்தை ஆளத் தொடங்குகிறான். ஆனால் சரியான வழியில் வேதாகம வசனம் மனிதனை ஆளுகிறது. உண்மையான வேதாகம விளக்கம் என்பது நம் எண்ணத்தை வசனத்தின் மேல் வைப்பது அல்ல; வசனத்தின் உண்மைக்கு நம் எண்ணத்தை கீழ்ப்படையச் செய்வது.

வேதாகமத்தை சரியாக விளக்க பரிசுத்த ஆவியின் வழிநடத்துதல் அவசியம். ஆனால் பரிசுத்த ஆவியின் வழிநடத்துதல் என்பது கவனமில்லாத விளக்கத்திற்கு அனுமதி அல்ல. பரிசுத்த ஆவியானவர் தேவனுடைய வார்த்தையை எழுதியவரும், அதை நமக்கு வெளிச்சப்படுத்துகிறவரும் ஆவார். எனவே ஆவியின் வழிநடத்துதலோடு வாசிப்பவன் சோம்பேறியாக இருப்பதில்லை. அவன் ஜெபிக்கிறான், படிக்கிறான், ஆராய்கிறான், சூழ்நிலையை கவனிக்கிறான், பணிவுடன் அர்த்தத்தைத் தேடுகிறான்.

ஒருவர் “பரிசுத்த ஆவி எனக்குச் சொன்னார்” என்று கூறி, வசனத்தின் சூழ்நிலைக்கு மாறான விளக்கத்தை கொடுத்தால் அது ஆவியின் வழிநடத்துதல் அல்ல. ஏனெனில் பரிசுத்த ஆவி தாம் எழுதிய வசனத்துக்கு எதிராக பேசமாட்டார். உண்மையான ஆவிக்குரிய விளக்கம் வசனத்துக்கு விசுவாசமாக இருக்கும். அது எழுத்தாளரின் நோக்கத்தையும், வேதாகமத்தின் ஒற்றுமையையும் மதிக்கும். அது தேவனுடைய சத்தியத்தை மனிதனுடைய கற்பனைக்குக் கீழ்ப்படுத்தாது.

வால்டர் கைசரின் முறை பிரசங்கிகளுக்கும் ஆசிரியர்களுக்கும் மிகுந்த எச்சரிக்கையைத் தருகிறது. பிரசங்கம் என்பது வசனத்தை எடுத்துக்கொண்டு தனிப்பட்ட கருத்தைச் சொல்லும் மேடை அல்ல. அது தேவனுடைய வார்த்தையை தேவன் கொடுத்த அர்த்தத்தில் மக்களுக்கு எடுத்துச் சொல்லும் பரிசுத்த பொறுப்பு. ஒரு பிரசங்கி வசனத்தின் அர்த்தத்தை தவறாக எடுத்தால், மக்கள் தவறான வழியில் நடத்தப்படலாம். ஆகவே பிரசங்கம் ஆழமான ஆய்வும், பணிவான ஜெபமும், உண்மைக்கான பயமும் கொண்டதாக இருக்க வேண்டும்.

இந்த விளக்க முறை பொதுவான விசுவாசிக்கும் மிகவும் அவசியமானது. எல்லோரும் வேதாகம அறிஞராக இருக்க வேண்டியதில்லை. ஆனால் எல்லோரும் வேதாகமத்தை மரியாதையுடன் வாசிக்க வேண்டும். ஒரு வசனத்தை வாசிக்கும் போது உடனே “இது எனக்கு என்ன சொல்கிறது?” என்று கேட்பதற்கு முன், “இது முதலில் என்ன சொன்னது?” என்று கேட்க வேண்டும். பின்னர், “அந்த உண்மை இன்று என் வாழ்க்கைக்கு எப்படி பேசுகிறது?” என்று கேட்க வேண்டும். இதுவே ஆரோக்கியமான பக்தி வாசிப்பு.

வேதாகமம் நம்முடைய ஆசைகளை உறுதிப்படுத்தும் புத்தகம் அல்ல; அது நம்முடைய வாழ்வை திருத்தும் தேவனுடைய வார்த்தை. நாம் வசனத்தை சரியாக விளக்கும்போது, வசனம் நம்மை சோதிக்கும். அது நம்முடைய தவறான எண்ணங்களை வெளிப்படுத்தும். அது நம்முடைய அகங்காரத்தை உடைக்கும். அது நம்மை கிறிஸ்துவை நோக்கி அழைக்கும். அது நம்மை தேவனுடைய சித்தத்திற்குள் கொண்டு வரும். அதனால் சரியான விளக்கம் வெறும் அறிவியல் பயிற்சி அல்ல; அது ஆவிக்குரிய கீழ்ப்படிதலின் பாதை.

தேவனுடைய வாக்குத்தத்தத் திட்டத்தைப் புரிந்துகொள்ளும் போது, விசுவாசி வேதாகமத்தை முழுமையான நம்பிக்கையுடன் வாசிக்கத் தொடங்குகிறான். ஆதியாகமத்தில் தேவன் தொடங்கியதை வெளிப்படுத்தலில் நிறைவேற்றுகிறார். இடையில் தோல்விகள், தாமதங்கள், எதிர்ப்புகள், மனித பாவங்கள், ராஜ்யங்களின் வீழ்ச்சிகள் இருந்தாலும், தேவனுடைய வாக்குத்தத்தம் தோல்வியடையவில்லை. தேவன் சொன்னதை நிறைவேற்றுகிறவர். இதுவே வேதாகமத்தின் மைய நம்பிக்கை.

இந்த பார்வை நமக்கு ஆறுதலையும் தருகிறது. நம் வாழ்க்கையில் தேவனுடைய வாக்குத்தத்தம் தாமதமாகத் தோன்றலாம். சூழ்நிலைகள் எதிராகத் தோன்றலாம். ஆனால் வேதாகம வரலாறு நமக்குச் சொல்லுவது: தேவன் தாமதிப்பது போலத் தோன்றினாலும், அவர் திட்டம் உடையாது. அவர் வாக்குத்தத்தம் மறையாது. அவர் காலம் தவறாது. ஆபிரகாமிடம் பேசின தேவன், மோசேயை அழைத்த தேவன், தாவீதுக்கு வாக்கு கொடுத்த தேவன், கிறிஸ்துவில் மீட்பை நிறைவேற்றிய தேவன், இன்றும் உண்மையுள்ளவர்.

எனவே வால்டர் கைசரின் வேதாகம விளக்க முறை நமக்கு ஒரு முக்கியமான அழைப்பை விடுகிறது: வேதாகமத்தை மரியாதையுடன் வாசியுங்கள். வசனத்தை அதன் சூழ்நிலையிலிருந்து பிரிக்காதீர்கள். உங்கள் கருத்தை வசனத்தின் மேல் திணிக்காதீர்கள். ஆசிரியரின் நோக்கத்தைத் தேடுங்கள். இலக்கணம், வரலாறு, சூழ்நிலை, தெய்வவியல், முழு வேதாகம ஒற்றுமை ஆகியவற்றை கவனியுங்கள். தேவனுடைய வாக்குத்தத்தத் திட்டத்தில் அந்த வசனத்தின் இடத்தை அறியுங்கள். பின்னர் பரிசுத்த ஆவியின் வழிநடத்துதலோடு அதை உங்கள் வாழ்க்கையில் பயன்படுத்துங்கள்.

சுருக்கமாகச் சொன்னால், வேதாகம விளக்கம் என்பது மனிதன் தேவனுடைய வார்த்தையை கட்டுப்படுத்தும் செயல் அல்ல. அது மனிதன் தேவனுடைய வார்த்தைக்கு கீழ்ப்படையும் செயல். வசனம் நம்முடைய எண்ணத்திற்கு சேவை செய்ய வேண்டியதில்லை; நம்முடைய எண்ணம் வசனத்தின் உண்மைக்கு முன் பணிய வேண்டும். இதுவே உண்மையான பிரசங்கத்தையும், ஆரோக்கியமான போதனையையும், ஆவிக்குரிய முதிர்ச்சியையும் உருவாக்கும்.

வால்டர் கைசரின் மையப் போதனை இதுவாகச் சொல்லலாம்: “வேதாகம வசனத்தின் அர்த்தம் தேவனால் கொடுக்கப்பட்டது; அதை நாம் உருவாக்குவதில்லை, கண்டுபிடிக்கிறோம். அந்த அர்த்தத்தை சூழ்நிலை, ஆசிரியரின் நோக்கம், இலக்கணம், வரலாறு, முழு வேதாகமத் திட்டம், பரிசுத்த ஆவியின் வெளிச்சம் ஆகியவற்றின் கீழ் பணிவுடன் அறிந்து, பிறகு விசுவாசத்தோடு வாழ்வில் பயன்படுத்த வேண்டும்.”

இவ்வாறு வேதாகமத்தை வாசிக்கும் மனிதன் தவறான விளக்கத்திலிருந்து காக்கப்படுவான். அவன் தனிப்பட்ட கற்பனையின் வழியில் அல்ல, தேவனுடைய வெளிப்பாட்டின் வழியில் நடப்பான். அவன் வசனத்தை பயன்படுத்தும் மனிதனாக அல்ல, வசனத்தால் மாற்றப்படும் விசுவாசியாக மாறுவான். அதுவே சரியான வேதாகம விளக்கத்தின் கனியும் ஆசீர்வாதமும் ஆகும்.