Charith kusalitha

| කුණුදියපර්වතය (KDP) | කුණුදියපව්ව | කුලුදියපව්ව|

ක්‍රියාදාම කදු තරණයේ පරිනත බව උරඟා බැලියහැකි මීටර් 1850ක් පමණ උසින් යුත් වලාකුලු අතර නිරතුරු සැගවී සිටින ලංකාවේ අතිශය දුෂ්කර හා අතිශය අවධානම් කදු තරණ අතරින් මූලිකත්වය ගන්නා තරණයක් ලෙස හැදින්වෙන කුණුදිය පව්ව, කුරුවිට හා පලාබද්දල සිරිපා මාර්ග දෙකට මැදිව වැජඹෙන අයුරු සිරිපා කරුණාවේ මහගිරිදඹ ආසන්නයට වත්ම මනාවට දැකගත හැකිවේ.
5-6Km ක් වැනි ඉතා කෙටි දුරක් වුවත් නිශ්චිත මාර්ගයක් නොමැති නිසා ගමන සැබවින්ම දුෂ්කර වේ. මං සලකුනු ඔස්සේ නිශ්චිත ගමන්මග සොයාගත නොහැකි වුවහොත් තරණය කිරීමට නොහැකි ප්‍රපාත, ගල් බිත්ති හමුවීමෙන් හෝ කඹ යෙදීමට සිදුවීමෙන් ගමන බිහිසුනු වන්නට වුවද හැකිවේ. සමනල රක්ෂිතයේ ඝන වන වැස්ම තුලින් දියපහරක් දිගේ ගමන් කිරීමට සිදුවන නිසාත්, අංශක 80ක් වැනි කෙලින් අතට ඇති හෙල් තරණය කිරීමට ඇති නිසාත්, අලි, කොටි සර්පයන් හා කටු කිතුල් වැනි ශාක වලින් සිදුවිය හැකි හානියත් මතකයේ තබාගෙන යා යුතු ගමනකි.

ශ්‍රී පාදයට පෙනෙනා සීගිරිය, බතලේගල වැනි කන්දක් වේනම් එය කුනුදිය පව්වයි. සමන් දෙවියන් විසින් බුදුහිමියන්ට පළමු වර සිරිපතුල පිහිටවිමට ආරාධනාකල ස්ථානය ලෙස මෙය ජනප්‍රවාදයේ සදහන් වෙයි. නමුත් කදු මුදුනේ මැරී කුනු වී සිටින ගැරඩියකුගේ මලකුනක් තිබිම නිසා සිරිපතුල පිහිටුවීමට සුදුසු නැති බවට තීරනය කර ඇත. තවද නිරන්තරයෙන් සුළගටත් මීදුමටත් නතුව පවතින නිසා නිරතුරුව ජලය ගලාගෙන ඒම නිසා කුළුදිය පව්ව ලෙසද හදුන්වයි.

ශ්‍රීපාදය, බැන සමනල, පැදුරුතලාගල, මහ පැදුරුතලාගල, බල්ලන්බැදිගල, සප්තකන්‍යා, ගවරවිල, ධර්මරාජගල, දෙතනගල වැනි අඩවියේ කදු අතරින් කුනුදිය පර්වතයද විරාජමානව පවතී. නමින් කුනුදිය වුවත් එකදු කැලි කසලක් මෙම ගමනේදි නොදුටු අතර මෙම ගමනාන්තය දක්වා ලගවී ඇති ප්‍රමාණය අතොලොස්සකි. බොහොමයක් දෙනා ගමනේ මගදුරක් ගොස් මුදුනත සොයාගත නොහැකිව හැරී ආ අයද වෙති. සිරිපා කදු පාමුල පිහිටි එරත්න, පලාබද්දල, මලවන, ඉදුරුව මාපලාන වැනි ගැමියන් පවා පා නොතැබූ මෙහි ජාවාරම්කරුවන් නම් පා තබන බවට යම් යම් උදාහරණ දිස් වෙයි. මැණික්, දෝතලු, වල්ලපට්ට වැනි වටිනා දේ රැස් කර අලවි කිරිමට සැදීපැහැදී සිටින ජාවාරම්කරුවන්ටනම් මෙය නුපුරුදු තැනක් නොවනු ඇත.

ගමන්මග ආරම්භ වන්නේ වර්නගල දියඇල්ල ආසන්නයෙනි. එයට දකුනුපසින් ගන වනයට ඇතුල්වී, දියපහරේ ආරම්භය තෙක්ම ගමන් කිරිමත්, ඉන්පසුව කන්දේ නාරටිය දිගේ ගමන්කර වම් පසට නැඹුරුවීමෙන් පැය හතකට ආසන්න කාලයේදි ශ්‍රී පාදය දිස්වන ගල් තලාව වෙතට ලඟාවිය හැකිය. මෙයට අවතීර්න වීමට තවත් මාර්ගයක් පලාබද්දල ග්‍රාමයෙන් පවතින අතර එරත්න හෝ පලාබද්දල ගමෙන් පලපුරුදු ගැමියකු සමග පැමිණිමෙන් දිනකින් ගමන අවසන් කල අයද සිටි.

වැසි දිනවල දියපාර දිගේ ගමන් කිරීම කල නොහැකි වන අතර, වැසි රහිත කාලගුණක් සැබවින්ම යෝග්‍ය වේ. සපත්තු පැලද, අත් පා වැසෙන සේ ඇදුම් ඇද අත් ආවරණ පැලද යාමෙන් ශරීරයට සිදුවන හානි අවම කරගත හැකි අතර ගමනේ 75%ක් යනතුරු බීමට ජලය සුලබ වන අතර ඉන් පසුව කදු මුදුනේදි ඉවීමට අවශ්‍ය ජලය අන්තිම ජල මූලාශ්‍රයකින් රැගෙන යා යුතුය.

ගමනට සෙට් වුනේ මමයි පසන්, දිලන්ග මල්ලි එයාගේ යාලුවෝ තුන් දෙනෙකුයි. Offline map download කරගෙන, google earth එක රෙඩි කරගෙන බඩු ටික බෙදාගෙන ගමන යන්නයි ලැස්තිය. කලින් දවසේ දිලන්ග මල්ලිල සෙට් එක වර්ණගල අම්බලමට ගිහින් තිබ්බ නිසා මමයි පසන් කොළඹින් බස් එකට සෙට් වුනා. අපි ඇඹිලිපිටිය බස් එකට නැග්ගේ පාන්දර ඒක 5.30ට අද්දල 7.50 වගේ වෙද්දි අපි කුරුවිට. 8ට පහක් වගේ තියල අද්දපු අඩවිකන්ද බස් එකේ ගිහින් අඩවිකන්දෙන් බහිනකොට උදේ 8.40 වගේ ඇති. කාල බීලා දවල්ට කෑම තුනකුත් අරන් අඩවිකන්දෙන් උඩට නගිනකොට 9.20 වගේ ඇති. කොහොමින් කොහොමහරි අපිට පැය එකහමාරක් ගියා 2.5km ක් දුර ගෙවල වර්ණගල දියඇල්ලේ පහල ගල්තලාවට ගොඩවෙන්න. අපි එනකන් බලන් හිටපු දිලන්ග මල්ලිල එක්ක ගල් තලාවෙන් උඩට නැගල වර්ණගල දියඇල්ල ගාවට සේන්දු වෙනකොට උ⁣දේ 11ට විතර ඇති . කලින් ගියපු අයට පැය 6ක් වගේ ගිහින් තිබ්බ නිසා අපි පැය හයක් හතක් තියාගත්තේ හවස 5-5.30 වෙනකොට අපේ ටාගට් එකට යන්න කියල හිතාගෙන.

සමන් දෙවියන් සිහිකරගෙන ගන මූකලානට මැප් එකත් දාගෙන ගොඩවැදුනේ වතුර පාර දිගේ යන ගමන් මග බලාගෙන. ලංකාවේ වෙන කදු වගේ නෙවෙයි, මේකෙදිනම් පාරක් ඇත්තෙම නැ. සමහර තැන්වල ගස්වල කොටපු තැන් තිබුනත් ගස් දෙක තුනක විතරයි එහෙම එකක් තියෙන්නේ. අපි අහල දැනගත්ත විදියට අපි යන්න ඕන වතුර පාර දිගේ. ඒක නිසා වතුර පාර දිගේ හිමිට උඩට ඇදුන අපි වතුර පාර දිගේ යන්න බැරි වෙලාවට කැලේට පැනල වතුර පාරේ සද්දේ එක්ක ගිහින් ආපහු වතුර පාරට මාරු වුනා. මේ වතුර පාර ගලන්නේ කුනු දිය පව්වේ ඉදන්. අපි උඩට යනකොට පැදුරුතලාගල කන්දත් අපිට පිටිපස්සෙන් පෙනිල පෙනිලා අන්තිම හරියට එනකොට නොපෙනී යනව.
කොහොමහරි වතුර පාර බෙදෙන තැන්වලට ඇවිල්ල, වතුර පාර දිගේ අන්තිම හරිය කියන්න පුලුවන් හරියකට එනකොට වෙලාව 2.20 වගේ ඇති. එතන ඉදගෙන අපි හයදෙනා බත්මුල් තුන දෙසාබාලා. වතුර බෝතල්වලට ඔක්කොම පුරවගත්තේ උයන්නයි බොන්නයි ගන්න උඩ වතුර නැති නිසා. මේ එන ගමනේදි සෑහෙන පල්ලම් සෙට් එකක් නැගගෙන පිස්සෝ වගේ ආවත් ඒ ටික ආපහු බහින්න ඕන කියල දැනුනම තමයි නගිනවට වඩා බහින එක අමාරුයි කියල හිතට දැනෙන්නේ.

ගමන අතරමගදි අපිට මුලින්ම හම්බෙනව වයරි හාල්දණ්ඩෙක්ව. ඊට පස්සේ අපි කකුල් තියන් යන පාත් එකේම කදුකර මූකලන් තෙලිස්සෙක් සෙට් වෙනව. ඌ නම් පොඩි පැටියෙක්. තව ටික දුරක් යද්දි ලොකු තෙලිස්සෙකුත් සෙට් වෙනව. ගමනේ බාගෙකට වඩා ඉවර කරහම අපිට හම්බෙනව කුනුදිය පව්වේ පිටිපස්ස කන්දේ ඉදන් උඩට නගින්න තියන චූටි අඩි පාරක්. ඒක හොදට අඩිපාරක් විදියට පෑදීලා තියෙන්නේ පලාබද්දලින් එතනට එන පාර හැදල තියන නිසා. ඒ පාරේ කෙලින්ම පහලට බැස්සොත් පලාබද්දලට කියල තමයි දන්න අය කියල තිබ්බේ. මොනව වුනත් අපි පැය බාගයක්වගේ යද්දි ඒ පාරේ මං සලකුනු නැ. අපි ආපහු සෙට් වෙන්නේ ගන කැලැවකට. පුරුදු විදියට කැලේ පීරන් මැප් එක බලන් නිල වශයෙන් කන්ද මුදුනට එනකොට 5.15 වගේ ඇති. හැබැයි අපිට එලියක් පේන්න නැ. කන්ද මුදුනේ කියන්න පුලුවන් ගන වැස්ම ටිකක් අඩු වෙලා. කුරුගස්වලින් වටවුන කන්ද මුදුනේ මොන පැත්තට යන්නද කියල හිතාගන්න බැරුව අපි ටික වෙලාවක් හිටියා.

අන්තිමට මැප් එක දාගෙන ඒකේ පෙන්නන කුනුදිය පව්ව උඩ කැම්පින් ලොකේෂන් එක පැත්තට කැලේ පීරගෙන් යන්න කතාකරගත්ත නිසා ආපහු පල්ලම් බැහැල පල්ලම් නැගල ඉර හැංගෙන්න ඔනන මෙන්න තියල 6.30ට අපි විව් පොයින්ට් එකට ආවා. අපිට ඉස්සරහින් තියන සිරිපාදේ ව්වි එක දැක්කම හැමෝටම මහන්සිය කොහේ ගියාද දන්නැ. හරියටම පැය හතහමාරක් අපි වර්ණගල ඇල්ල ගාව ඉදල ඇවිල්ල. හැබැයි අපිට දෙයියන්ගේ පිහිටෙන් කඹ දාන්න ඕන වෙන එකම තැනක් වත් සෙට් වුනේ නැ.පැය බාගයක් විතර කට්ටිය එක්ක මහන්සි අරින ගමන් පොටෝ ගන්න ගමං තමයි කුරුවිට පලාබද්දල පාරවල් වල ලයිට් ටික පත්තු වුනේ. පෙරුම් පුරල පුරල බලාගන්න හම්බුන වීව් එකනම් පට්ට. පොටෝ ටික ගහල විඩියෝ කරගෙන 7.30ට විතර අපි උයන්න ගත්ත.

මුලින්ම තේ එකක් ගහල වැඩ පටන් අරන් පරිප්පු එක හදන්න ගත්ත. පරිප්පු සෑහෙන්න තිබ්බ වගේම ඒක ලිපෙන් බාලා ගන්නකොට අමු ඇටත් අතරින් පතර තිබ්බ.ඊලගට හැදුවේ සෝයාමීට් එක. දිලන්ග මල්ලි දන්න වැඩ දාලා ඒකත් හැදුවා. අන්තිමට තමයි ජනිත් මල්ලියි පසන් බත් එක ලිපේ තිබ්බේ. ලිප් දෙකක් තිබ්බ නිසා බාජන දෙකකට බත් එක ගැහුවා. ඒ අතරේ ඉතුරු වෙලා තිබ්බ පෙති පාන් එක සෝයා එකත් එක්ක ඉවර කරන්නත් අපි වග බලාගත්ත. බතත් පොඩ්ඩක් මෙව්ව වුනත් කෑම ටික රසට ආවා. කොහොමහරි කන්න පටන්ගන්නකොට 10 වගේ ඇති.

දෙවනි දවස

උදේ 5 ගානකට නැගිට්ටේ ඉර පායනවා බලන්න සීතලේ ගැහි ගැහි ටෙන්ට් එකෙන් එලියට බැහැල අනිත් වුන්වත් ඇහැරල සිරීපාදේ දිහා බලනකොට තමයි කහ පාටින් මුලු අහසම එලිය ⁣වීගෙන එනව පේන්න තිබ්බේ. gopro එකේ ටයිම්ස්ලැප් සෙට් කරල හැමෝම දැන් ඉර එනකන් බලන් ඉන්නව. අපිට ඉර පේන්න ගන්නකොට 7ටත් ලන් වෙලා. හැබයි ඒ වෙනකොට අපි හොද පොටෝ ටිකක් ගහගෙන තමයි තිබ්බේ. උදේට අපි ප්ලැන් කරන් හිටියේ නූඩ්ල්ස් හදන්න. ඒත් අපි ගාව තිබ්බ වතුර ඉවරයි. එකම එක ලීටරයයි හැමදේටම තිබ්බේ. යන අතරමගදි වතුර පාර සෙට් වුනහම උයමු කියල කතා වෙලා බිස්කට් ටිකක් කාලා පොටෝ ගහල රැ ඉතුරු වුන බත් එකත් එක්ක ඉතුරු වුන සෝයා පරිප්පු දාලා කාලා බීලා නවය වෙනකොට පල්ලම් බහින්න පටන් ගත්ත. කැලේ පීරන් ආවට පාරක ආවේ නැති නිසා බහින්න වෙන්නෙත් ආපු පාරෙමයි. ආපහු හැමෝම මැප් එක දාගත්ත. කන්ද උඩට 4n වලට සිග්නල් තිබ්බට මීදුමත් එක්ක ඒක ඇති නැති වෙනව.

මගේ relive map එකේ track එක record වෙන නිසා ඒකත් බලාගෙන අපි වටේ ගහපු තැන් කෙලින් කරන් යන්න කතා වෙලා තමයි හිමිට පහලට බැස්සේ. කලින් දවසේ අපි ආපු පාරවල් දිගේ වගේම අලුත් පාරවල් හදාගෙන හිමි හිමින් ඉස්සරහට ආවේ මැප් එක බලාගෙන. කොහොමින් කොහොම හරි පැය දෙකකින් වගේ අපි කලින් දවසේ කාපු තැනටත් ආවා. ඒ කියන්නේ දොල පාරේ පටන්ගැන්ම. ඒ දොල පාර දිගේම ටිකක් ඉස්සරහට ගිහින් ගල් ගුහාවක් වගේ සෙට් වෙන තැනක හැමෝම නැවතුනේ නුඩ්ල්ස් ටික හදන්න. ලිප් දෙක අරගෙන නුඩ්ල්ස් හදල කාලා බීලා වතුරත් පුරවගෙන කට්ටිය ලැස්ති වුනේ ගමනේ ඉතුරු ටික ඉවරයක් කරල දාන්න. දැන් වෙලාව දවල් 12ට විතර ඇති. අමාරුම ටික සෙට් වෙන්නේ ඊට පස්සේ. අපි ඊයේ නැගපු 80° ක වගේ ඇන්ගල් එක බහින්නම වෙනව. ගස්වල අතු අල්ලගෙන අනිත් අයගේ සපෝට් එකෙන් තමයි නැග්ගේ. ඊට වඩා අමාරුයි බහින එකනම්. කොහොමින් කොහොමහරි ලිස්ස ලිස්ස හිමින් හිමින් කට්ටියත් එක්ක එතනට බැහැල ලොකු දොලපාර දිගේම පල්ලම් බැස්සේ ඉස්සරහින් පේන පැදුරුතලාගලත් හිතේ හැටියට විදගෙනමයි.

දැන් ගමනේ අවසාන ටික. දෙතුන් පාරක් ලිස්සල වැටුන පසන් අන්තිම හරියෙත් පුක් වෙන්නම ගලක් උඩ ලිස්සල වැටුනා. කට්ටියම වරණගල පේන මානෙට ආවා. හවස තුනට විතර ඇති. කිලෝමිටර් 5ක් බැහැල පැය හයෙන්. නැග්ගට වඩා පැය එකහමාරක් කලින්. අපි ගල් තලාව දිගේ පහලට බැස්සේ නාගන්න තැනක් බලන ගමං. හැමෝම මතක තියාගන්න ඕන ගල් තලාවට ගොඩ වෙන එකම පට්ට අවධානම්. උඩට වැස්සොත් හරි, බලාගාරේ වතුර ඇරියොත් හරි ලොකු වතුර පාරක් පහලට ගලාගෙන එනව. ඒවා මුකුත් නොහිත හොදට වතුර ගලාගෙන බහින වලකින් නාලා. දවස් දෙකකින් දත් මැදලත් නැති නිසා දතුත් මැදල fish therapy එකකුත් කරගෙන තමයි අලුත් ඇදුමකට මාරු වුනේ. හැබැයි අපිට තව 3 km තියනව අඩවිකන්ද බස් එකට යන්න. බයික් එකේ ආව සම්පත් මල්ලි, රන්ජන් එක්ක අඩවිකන්දට ගියේ බයික් එ⁣කේ පහලට එන්න. ඒ අතරතුර අපි හතරදෙනා සිරිපා පාරට ගොඩවෙලා හිමිට පල්ලම් බැස්සේ අන්තිමට තියන 6.20 බස් එකට සෙට් වෙන්න. අපි පහලට බහිනකොට 5.40යි. 5.30 බස් එ⁣ක ගිහින් එතන වාඩියක් දාන් ඉදල 6.25ට අද්දපු බස් එකේ කුරුවිටට එනකොට 7ට විතර ඇති.

පට්ට බඩගිනි. දවසටම බත් කාලා නැ. ටවුන් එකෙන් කන්න හිතන් ආවත් බස් අඩු නිසා අපි ආපු බස් එකේ driver ගෙන් ඇහුවම රත්නපුරෙන් අන්තිම බස් එක පානදුරේට 7.30 කිව්ව. ඒ එක්කම එතන නැවැත්තුව අම්පාරේ එකට නැග්ගම විනාඩි 20න් දානව කිව්ව රත්නපුරට. මමයි පසන් දිලන්ග මල්ලියි ඒ බස් එකේ. ජනිත් මල්ලි අපිට කුරුවිටෙන් සමු දුන්න . මමයි පසන් රත්නපුරෙන් බහිනකොට 7.26ට වගේ ඇති. 7.40ට වගේ ආපු බස් එකෙන් මන් හොරණින් බැස්සේ පසන්ට සමුදිලා. මම එතනින් බොරලැස්ගමුවට 120 බස් එකේ නැගලා යද්දි 10ට වගේ ඇති එහෙම්ම කඩේට ගිහින් හොදට කාලා ගෙදර ගිහිලත් කෑවා (එපා කියන්න බැරිකමට)

මොනව වුනත් fitness , confidence ,වගේම land mark ගැනත් දැනුමක් තියාගෙන team එකක් විදියට පට්ට ගේමක් ගහපු ගමනක් වුනා. සමහර තැන් නගින්න තව එකෙක්ගේ සපෝට් එක නැතුවම බැරි වුනා. ගමනේ මුල ඉදන්ම සම්පත් මල්ලියි රන්ජන් මල්ලියි තමයි කැලේ පීරන් ඉස්සරහට ගියේ. අනිත් අය මැප් එක බල බල සපෝට් එක දුන්නා. සිරිපා හිමේ හැම කන්දක්ම කවදහරි ඉවර කරල දාන බලාපොරොත්තුවෙන් හැමෝම ගමන ඉවර කරේ ලගදිම මේ හා සමාන සිරිපාදේ විව් එකක් තියන තව කන්දක් උඩ මුනගැහෙන බලාපොරොත්තුවෙන්.

ගස්වැල් සත්තුන්ගේ id ටික Dilanga Madushan II

කතාව ඉස්සුවෙ Pasan Abeykoon ගෙන් හෑලී ලියන්න කම්මැලි නිසා හැබැයි මන් ටිකක් කපලා කොටලා හැදුවා.

තව එකකින් හම්බෙමු එහෙනම්.

🎥 https://youtu.be/bOH2fwBP_r8?si=okYPeQz9qIqNaVOB