PTM Karak

آج جانی خیل کے علاقے نورنگ خیل میں فوج اور طالبان کے درمیان، ہمیشہ کی طرح، عوام کو نقصان پہنچانے والی جنگ ہوئی۔ مالی خیل فوجی چیک پوسٹ سے ہونے والی فائرنگ کے نتیجے میں نورنگ خیل گاؤں میں ایک ہی گھر کے پانچ افراد متاثر ہوئے، جن میں دو افراد شہید اور تین زخمی ہوئے۔
شہداء میں نائلہ اور سفیر شامل ہیں، جو میاں بیوی تھے اور جن کی شادی صرف پانچ ماہ قبل ہوئی تھی۔ دونوں کا تعلق ایک انتہائی غریب گھرانے سے تھا۔ سفیر کی پوسٹ مارٹم کے دوران اس کی جیب میں صرف 20 روپے تھے۔
زخمیوں میں آٹھ سالہ ہاجرہ، پانچ سالہ عبداللہ اور 20 سالہ یاسمینہ شامل ہیں۔ تینوں کی حالت بہتر ہے اور وہ خطرے سے باہر ہیں، تاہم یاسمینہ کے پاؤں کی ہڈی مکمل طور پر ٹوٹ چکی ہے۔
کسی بھی کمانڈر نے اپنے گروہ کے اس مسلح فرد سے یہ سوال نہیں کیا کہ گھروں کے درمیان فائرنگ کرکے اس نے فوج کو زیادہ نقصان پہنچایا یا بے گناہ عوام کو؟
یہ لوگ اسی علاقے کے رہنے والے ہیں، اسی عوام کے درمیان رہتے ہیں اور اسی عوام کے کھاتے پیتے ہیں۔
فوج تو یہاں ہمیں مارنے، لوٹنے اور ذلیل کرنے کے لیے آئی ہے،

پشتون وطن کے بچے، بوڑھے اور خواتین جس اذیت اور تکلیف سے گزر رہے ہیں، اس کا اندازہ کوئی نہیں لگا سکتا۔

PAKISTAN: Fareedullah Afridi, a member of the civil rights movement Pashtun Tahafuz Movement (PTM), was abducted on the evening of 18 May 2026 from Peshawar city, Khyber Pakhtunkhwa province. The police have refused to file any First Information Report nor conducted any investigation into his disappearance despite requests from the family.

Fareedullah Afridi, is not the first PTM activist to be abducted without a trace. Amnesty International is concerned that Fareedullah’s disappearance fits into a worrying pattern of enforced disappearance of PTM activists and crackdown by state authorities.

Pakistani authorities must urgently carry out an effective, independent and transparent investigation into Afridi’s abduction. If he is in custody of the authorities, his whereabouts should be disclosed, he must be released immediately, and those responsible for his disappearance be held accountable in line with international human rights standards.

په دې ورځ اوه کاله مخکې، د ۲۰۱۹ کال د مې په ۲۶مه نېټه، د پاکستان پوځ د شمالي وزیرستان په خړ قمر شمالي وزیرستان کې د پښتون ژغورنې غورځنګ پر سوله‌ییزو مظاهره کوونکو برید وکړ، چې پکې ۱۶ کسان شهیدان شول، په شمول د ځوانانو، او لږ تر لږه ۴۷ نور ټپیان شول. دا د خونریزۍ له تر ټولو وحشیانه او مرګونو پېښو څخه یوه وه. دا ډول سخت تاوتریخوالی موږ د برتانوي استعمار د واکمنۍ سختۍ رايادوي.

تر اوسه هم شمالي وزیرستان د امنیتي محاصرې لاندې دی، او د کرفیو په څېر وضعیت پکې حاکم دی. د لوی ازادي‌غوښتونکي فقیر اي اپي د خاورې په دې سیمه کې لا هم د استعمار ته ورته کړنلارې دوام لري.

ځايي خلک د جبري بې‌ځایه کېدو له ګواښ سره مخ دي او تر سختې څارنې لاندې ساتل کېږي. په سلګونو سخت پوځي چک‌پواینټونه موجود دي، چې د یوه پوځي مستعمرې په څېر حالت یې رامنځته کړی.

په شمالي وزیرستان کې په سلګونو ځايي خلک د بې دلیله پوځي بندخونو (internment centres) کې ساتل شوي دي. د معدنیاتو او کانونو د کنټرول لپاره یو سخت پوځي نظام رامنځته شوی دی. هر څه په نږدې توګه د پوځ له خوا څارل کېږي.

ځايي خلک داسې چلند کېږي لکه په قفس کې بند شوي وي. د تګ راتګ ازادي تر سخت کنټرول لاندې ده.