Cafe Maan

مان در .. دورها canada

اعتراف باید کرد
گذشته/ اضغر فرهادی

از احوال مولانا خوانیه این روزهای من که راستش عجیب به کارم میاد بیش از پیش و اون اینکه
چون هستی و نیستی یک چیزند به درون یکدیگر گذر میکنند
تصور "گذار" یا passage
این همان مقوله ی "گردیدن" است
نشان دادن مشابهت فکر مولانا در بینش دیالک تیکی عرفانیش با بینش دیالک تیکی ایده آلیستی هگل
اینجاست که مولانا هر چیز را از درون ضدش می طلبد روشنایی را از درون تاریکی امید را از درون یاس قرار را از درون بیقراری و مراد را در بی مرادی می جوید
جمله ی بیقراری ات از طلب قرار تست طالب بی قرار شو تا که قرار آیدت
جمله ی نا گوارشت از طلب گوارش است ترک گوارش ار کنی زهر گوار آیدت
جمله ی بی مرادی ات از طلب مراد تست ورنه همه مرادها همچو نثار آیدت
عاشق جور یار شو عاشق مهر یار نی تا که نگار نازگر عاشق زار آیدت

و این همان اندیشه ایست که حافظ هم اینگونه بیانش میکند

از خلاف آمد عادت بطلب کام که من کسب "جمعیت" از آن "زلف" پریشان کردم

همچنین است سخن شمس تبریزی که گوید

مرد آن باشد که در ناخوشی خوش باشد . در غم شاد زیرا که داند که آن مراد در بی مرادی همچنین در پیچیده است
در آن بی مرادی امید مراد است و در آن مراد غصه ی رسیدن بی مرادی
آن روز که نوبت تب من بودی شاد بودمی که رسید صحت فردا و آن روز که نوبت صحت بودی در غصه بودمی که فردا تب خواهد بودن

برگرفته از مقدمه غزلیات شمس تفسیر شفیعی کدکنی

کافه مان بهمن/۹۱

حال مان
پاییز در حال طی شدن است /زورهای آخر را بیهوده می زند/برف ها متولد شده اند/ فنجانی قهوه و شیشه ای بخار گرفته /مجله ی داستان با عکس انار/ پیشواز یلدا رفتن ها /
صفحه ی هفتاد ویک / که نمی گذارد زورهای آخر بیهوده باشد/ محمد صالح علا :
خورشید جان, امان از این بی تو گذشتن ها, وقتی از شما دورم برف های درونم آغاز میشود. کاش می دانستید درباره تان چه فکر میکنم, من برای دیدن شما همه ی درها را زده ام ,عاشقی خوب است ,زندگی حلال کسانی که عاشقند. من خجالتی ام و هنوز نمی دانم اسمتان را چگونه تلفظ کنم ,ای کاش عشق, خود لب و دهان و زبان داشت.

از دست هیچکس
کاری ساخته نیست
وقتی آسمان
قصد باریدن دارد