Elham morovvati

👶روز ملی کودک

کودک بودن فقط یک دوره از زندگی نیست،
یک شیوه‌ی بودن است؛
راستیِ احساس، شجاعتِ ابراز،
و اطمینانِ بی‌قید به اینکه جهان هنوز می‌تواند مهربان باشد.

کودک، وقتی ناراحت است، گریه می‌کند.
وقتی شاد است، می‌خندد.
بی‌آنکه بخواهد چیزی را پنهان کند یا درست به نظر برسد.

ما اما، در مسیرِ بزرگ شدن،
کم‌کم یاد گرفتیم سکوت کنیم، پنهان کنیم،
لبخند بزنیم وقتی دلمان گرفته است،
و نیازهایمان را در واژه‌های پیچیده گم کنیم.

زیرِ هر رفتار، زیرِ هر سکوت یا فریاد،
همان نیازهای ساده و انسانی نهفته است؛
نیاز به امنیت، توجه، احترام و شنیده شدن.

کاش روز کودک،
فقط بزرگداشتِ سال‌های کوچک‌ترمان نبود،
بلکه فرصتی بود برای بازگشت،
به آن بخشِ صادق و زنده‌ی وجودمان
که هنوز می‌خواهد دیده شود،
و هنوز امید دارد که شنیده می‌شود.

💬 شما از کودکان چی یاد گرفتید؟!
#کودک

اینجا، قسمتی از پناهگاه امن من در این روزهای پرتلاطم بود، همان جایی که ظاهرش آرام اما درونِ من طوفانی بود از غم، درد و دغدغه برای کودکانی که بی‌صدا چشم به آینده‌ای مبهم دوخته‌اند…

🌱 من یک روانشناسم.
سال‌ها شنونده قصه‌هایی بوده‌ام؛ قصه‌هایی با رنگ و بوی اندوه، تناقض و بارقه‌هایی از امید.

و امروز از من انتظار می‌رود که محکم باشم. اما من هم انسانم؛ انسانی با احساسات متفاوت که می‌داند روانش همچون دیگران به مراقبت و پذیرش نیاز دارد. پذیرفتن احساساتمان، هرچند متناقض و این نخستین گام برای مراقبت از خود است.

من هم مثل همه در حال تجربه احساساتی سنگین و متناقض هستم:
💔غم برای کودکان و نوجوانانی که چشم انتظار آینده‌ای روشنند.
❤️‍🩹درماندگی در برابر زخم‌هایی که هر روز عمیق‌تر می‌شوند.
💖و در عین حال، کورسوی امیدی که هنوز در پس این همه تاریکی، از خاموشی باز مانده است. امید به روزهایی که شاید ما، با تمام ضعف‌ها و زخم‌هایمان، از نو برخیزیم،
و به قول شاملوی جان:
«ققنوس در آتش خویش می‌سوزد و از خاکسترش، ققنوسی دیگر برمی‌خیزد…»

امروز کودکی از من پرسید:
«واقعاً همه‌چیز تموم شده؟»

چگونه می‌توان پاسخی داد که حقیقت را بگوید، اما دل کوچک او را نشکند؟ و در میان این‌همه آشوب، کورسویی از امید را برایش زنده نگه دارم؟

و این‌گونه پاسخ دادم:
🌱حقیقت با رنگی از امید
«خیلی چیزها تغییر کرده، اما همه تلاش می‌کنیم که دنیا بهتر بشه. تو هم می‌تونی در این تلاش سهمی داشته باشی.»
🌱پذیرش احساسات
«طبیعیه اگر ترسیدی یا غمگین شدی. من هم گاهی همین حس رو دارم. اما می‌دونم که این احساسات موقتی‌اند و می‌تونیم با هم از آن‌ها عبور کنیم.»
🌱ساختن امید
«ما کنار هم قوی‌تریم. روزهای خوبمون دوباره میرسند و تا اونروز نباید خسته و ناامید بشیم.»
🌱دادن نقش به کودک
«تو هم می‌تونی کمک کنی. مثلاً می‌تونی یک نقاشی از دنیای دوست داشتنیت بکشی یا اگر کسی نیاز به کمک داره یا ناراحته، ببین چطوری میتونی بهش کمک کنی.
خاطرات این روزها رو با احساساتی که داشتی بنویس، بعداً تبدیل به کتابی میشه از تجربه‌های واقعی‌. شما روایتگران تاریخید برای آیندگان.»✍️

🫂ما با هم هستیم؛ برای کودکانمان، برای امیدهایشان و برای دنیایی که هنوز می‌توان با عشق و تلاش بازسازی‌اش کرد.💝

✍️