Sheen Design Studio

Third Floor Plan

Under Contraction

Traditional Restaurant
Type: Interior Design
Size: 180 M2
Location: Mir Fenderski St. Isfahan
Status: Under Construction

فضای معماری این پروژه پیش از این متعلق به یک دفتر اداری بوده است و برای تبدیل شدن به یک رستوران نیاز به کارهای زیباشناختی و فعالیت های فنی بود. از جمله آنکه تمهیداتی برای تاسیسات آشپرخانه، سرویس های بهداشتی و ... اندیشیده شود.
فضای معماری این رستوران به نوعی با طراحی روابط مدرن و استفاده از الگوهای سنتی شکل گرفته که به نوعی یک ساختار مدرن می باشد که جلوه گر و بیان کننده سنت است. به عنوان مثال تمامی قسمت های سازه ای به شکل مدرن و مرسوم امروز قرار دارند و عناصر سنتی تنها تزیینی می باشند (نظیر نیم قوس های مشبک چوبی). و یا نورپردازی ها که به شکل چراغ های برقی هستند که ظاهری سنتی را یدک می کشند.
در کنار ورودی (کنار پلکان) از آینه با اندازه ای بزرگ استفاده شده که به نوعی یاد آور آینه کاری های سنتی است و هم اجرای سهل و آسان امروزی را میسر ساخته است.
مسیرهای حرکت با کاشی فیروزه ای رنگ پوشیده شده و مکان های توقف و نشستن با سرامیک کرم رنگ. دیوارها با آجرهای سنتی طرح دار و قسمت هایی با کاغذ دیواری با طرحی شبیه کاهگل پوشیده شده اند.
پنجره های مشرف به حیاط چوبی هستند و با پرده های حریر ساده قسمتی از آنها پوشیده شده است. پنجره ها به شکل لولایی به سمت داخل باز می شوند.
تیرهای چوبی در سقف نقش سازه ای نداشته، بلکه جهت زیبایی و عبور لوله های تاسیساتی هستند و روی آنها توسط چوب طبیعی با بافت خشن و تراش نخورده پوشیده شده است.
مشبک های چوبی نیز وظیفه جداسازی فضاها را بر عهده داشته و به این ترتیب به ایجاد سه سالن جدا می پردازند؛ سالن اول برای سفارش و انتظار برای آماده شدن غذا و سرو خروج از سالن است و سالن دوم و سوم برای سرو غذا در داخل رستوران می باشد.

Ziaei
Type: Residential
Size: 1050 M2
Location: Moshtagh St. Isfahan
Status: Under Constriction

این پروژه در زمینی به ابعاد 14×25 قرار دارد و از سمت جنوب به گذری 10 متری مشرف است. ارتفاع مجاز برای این ساختمان 10.60 متر می باشد و طبق خواسته کارفرما چهار واحد مسکونی و یک مطب باید در این پروژه جای می گرفت.
با آمدن پارکینگ در کد منفی 120 سانتیمتر، مشکل محدودیت ارتفاع تا حد زیادی حل شد و تنها طبقه آخر نیاز به عقب نشینی داشت. مشکل دیگر در زمین های به این شکل، عدم نورگیری در قسمت های شمالی است. راه حل مرسوم ایجاد نورگیر است که هم نور خوبی تامین نمی کند و هم مشکلات ویژه خودش را خواهد داشت.
راه حل ما برای این پروژه ایجاد یک شکاف در میان پروژه و متمایل به غرب است؛ این شکاف سبب نفوذ نور جنوب تا عمق ساختمان می گردد. در برخی از قسمت های این شکاف، ساختمان به شکل مکعب هایی خود را جلو کشیده تا از نور جنوب بهتر بهره ببرد و فضای کمتری برای این شکاف صرف گردد. این مکعب ها در طبقات جای خود را تغییر داده اند و سبب ایجاد بالکن هایی برای طبقه فوقانی خود شده اند.
حیاط نیز، به اندازه پارکینگ پایین رفته تا هم فضایی شبیه گودال باغچه را ایجاد کند و هم سبب افزایش مساحت پارکنیگ و در نیتجه پارک تعداد بیشتر خودرو گردد و ضمن این کار، دید همسایگان شرقی، غربی و شمالی بر روی حیاط از میان می رود.
نمای این پروژه شامل دو بخش است: یک بخش عمومی که سالن های پذیرایی پشت آن قرار دارند و دارای پنجره های بلند و سرتاسری می باشند. دو بخش خصوصی که اتاق های خواب پشت آن قرار دارند، این بخش شامل پنجره های کوچکی هستند که دید از بیرون را نا ممکن می سازد و این پنجره ها نور مستقیم جنوب را به اتاق خواب منتقل می کنند، دید این اتاق های خواب از طریق شکاف که فضایی نیمه عمومی است تامین می شود.