naba_deep_dutta_2.23

জীৱনৰ বিশাল স্লেটত আজি কেৱল অংকৰ খেলা,
প্ৰতিটো খোজত চলে লাভ-লোকচানৰ কুটিল মেলা।
প্ৰাপ্তিৰ জোখত হেৰাই যায় হৃদয়ৰ সুকুমাৰ আৱেগ,
সময়ৰ টিক্‌-টিক্‌ শব্দত বাঢ়ে মাথোঁ যন্ত্ৰণাৰ বেগ।
যাত্ৰা আৰম্ভ হৈছিল এক নিভাজ বিশ্বাসৰ পৰা,
পিছে শেষত ৰৈ গ’ল কেৱল প্ৰতাৰণাৰ ধাৰা।
যিবোৰ আছিল আপোন, আজি সেইবোৰ বিস্মৃত,
স্বাৰ্থৰ জালত মানৱতা আজি চৰম নিপীড়িত।
পূৰণ-হৰণৰ হিচাপত মিলি যায় অস্তিত্বৰ গান,
বৰ্তমানৰ জগতত নাই কোনো তৃপ্তিৰ সোৱাদৰ স্থান।
সপোনে কৰা যোগফলবোৰ দিঠকত হৈ পৰে বিয়োগ,
বাস্তৱৰ এই অংকত কেৱল থাকে বিষাদৰ সংযোগ।
তথাপিও মই এক অবিৰত সংগ্ৰামী সত্তা,
বিচাৰি ফুৰোঁ মোৰ হেৰুৱা প্ৰাণৰ বাৰ্তা।
জীৱনৰ এই কঠিন অংকত যদি মই হাৰিও যাওঁ,
কবিতাৰ মাজতে মই মোৰ আচল পৰিচয় পাওঁ।