Shayan Rahbar

گاه در این انزوای مفرد صدایی می خواند مرا
این صدا به همانند نگاهیست در دوردست
درست همان نگاه که جوانیم در آن
برای تا ابد جان داد

شایان رهبر

سلام تنهای من
تنهای تنهایی هایت امد
گوش به کوش خبر امد که دلتنگی
امدم خیالت نباشد
همان تنها
همان همیشگیه غمگین
امد
آری امد همان تنهاترین تنهای تنهایی هایت امد
دیگر تنها نیستی ، که تنهایت امد
شایان رهبر

دل من گرم به هواییست که تو را می خواند
نگرانم به چشمانی که تو در دیده ی آنها بنشستی
نکند چشمی نگران در نگاه تو بماند
نکند غافل شوی از یاد نبودم
نشود فاش که دیگر تو مرا هیچ نمیخواهی
نگرانم نکند بودن این عشق نبود
تو را خسته کند
خسته شوی دل بکنی از من نامرئی و هیچ
شایان رهبر