Adem

De bank had ik zo neergezet, dat wanneer ik erop lag en voor me uitkeek, mijn enige uitzicht de skyline was. Dit gezichtsveld gaf me een gevoel van ongedwongenheid, waarbij mijn fantasie voorbij de sterren oneindig verder kon reiken. Tijdloos ging het moment voorbij en bij het terugdwarrelen van mijn ziel bedacht ik me hoe ik mijn verlangen naar Ibiza, kon combineren met dit huis en mijn huidige baan.