Digi Mart

با ما اموال خود را ارزان ،مطمین و سریع انتقال دهید

چیزی نمانده، پای از خاکسترم بردار
ای زند‌گی لطفی کن و دست از سرم بردار

آن‌چه که باقی مانده چیزی نیست جز فریاد
شوق هوا را از سر بال و پرم بردار

بگذار کوه غصه‌هایت را به دوش من
غم را ولی از شانه‌های مادرم بردار

در زیر بارت قدر کافی قامتم خم شد
این قوغ را از سینه‌ی چون مجمرم بردار

از آسمانت سنگ بارد بر سرم، غم نیست
زخم تگرگ از شاخه‌های نوبرم بردار

با دوربین کهنه‌ات این‌بار با لبخند
عکس خوشی از لحظه‌های آخرم بردار

آتش زدی ما را، به قربان سرت، اما
سوز نمک از زخم‌های دخترم بردار

زرد است رنگ‌ات پیش چشم همتم؛ اما
سرخ است روی افتخار پیکرم بر دار

لیلی غزل

سرزمین مادری، رویای اجدادی کجاست؟
مردم این شهر می‌پرسند آبادی کجاست؟
ما به گرد خویش می‌گردیم آه ای ساربان!
آرمان‌شهری که قولش را به ما دادی کجاست؟
ای رسولِ عقل! ما را بگذران از نیلِ شک!
گر تو موسی نیستی موسای این وادی کجاست؟
خنده‌های عیش ما جز خودفراموشی نبود!
این هم از مستی که فرمودی! بگو شادی کجاست؟
باد در فکر رهایی روی آرامش ندید!
راه بیرون رفتن از زندان آزادی کجاست؟

شاعر: فاضل نظری

شازده كوچولو پرسيد:
دوست داشتناتو می خوای ببری تو گور
باهاشون چی كار كنی كه ابرازشون نمی‌کنی؟!
روباه گفت: من ديگه دوست داشتن ندارم.
شازده كوچولو گفت: مگه مي‌شه؟!
روباه گفت: آره...
همه دوست داشتنامو دادم به يكی
ولي اون گم‌شون كرد،
حالا هم هرجا دنبالشون مي‌گردم
پيداشون نمی‌كنم..!